«

ΔΙΑΖΥΓΙΑ: ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥΣ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΟ «ΗΣΑΪΑ ΧΟΡΕΥΕ»...

- Παντρεύονται για να διαπιστώσουν ότι δεν μπορούν μαζί!

Της Λένας Κισσάβου

Για μήνα του μέλιτος πήγαιναν, στο διαζύγιο κατέληξαν... Από νιόπαντροι άρτι διαζευγμένοι λοιπόν, αρκετοί Λαρισαίοι, οι οποίοι αφού έζησαν την εμπειρία του γάμου στην εκκλησία μετά ο καθένας πήρε το δρόμο του. Τέτοιες είναι ορισμένες από τις περιπτώσεις των -πολλών είναι η αλήθεια- διαζυγίων που βγαίνουν σήμερα. Όπως παρατηρείται δε, ολοένα και μειώνεται το χρονικό διάστημα κατά το οποίο τα ζευγάρια εγκαταλείπουν τη συμβίωση κάτω από την ίδια στέγη. Αν και η κρίσιμη περίοδος παραμένει ακόμη το διάστημα των επτά με δέκα χρόνων, παρ’ όλα αυτά όλο και πιο συχνά ο χρόνος αυτός εμφανίζεται μειωμένος. Όμως αν είναι να γίνει... κάλλιο αργά παρά αργότερα! Το θετικό στοιχείο είναι ότι όσο πιο νωρίς και χωρίς παιδιά, τόσο το καλύτερο, διότι είναι πιο οδυνηρή η εμπειρία ενός διαζυγίου όταν υπάρχουν και παιδιά στην οικογένεια. Η Λάρισα πάντως καλά κρατεί στα διαζύγια. Ο αριθμός αυτών που εκδόθηκαν το 2005 από τη Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, παραμένει σταθερός όπως και το 2004 στα 154, αν και σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται από τα προηγούμενα χρόνια, ακολουθεί γενικότερα ανοδική πορεία. Για παράδειγμα το 2003 καταγράφηκαν 152 διαζύγια στην Μητρόπολη Λάρισας. Το ότι ο αριθμός τους έμεινε στάσιμος δύο χρονιές είναι ...είδηση! Σύμφωνα με τον κ. Παναγιώτη Πράττο, τον αρμόδιο υπάλληλο του γραφείου της Μητρόπολης Λάρισας, η ραγδαία αύξηση των διαζυγίων παρουσιάσθηκε μέχρι και το 2001, ενώ από τότε και μετά φαίνεται να σταθεροποιείται ο αριθμός τους, με μικρές αποκλίσεις. Αντίστοιχα τα διαζύγια που εκδόθηκαν από τη Μητρόπολη Ελασσόνος για το 2005, ανέρχονται σε 21. Μεγαλύτερος ήταν ο αριθμός τους το 2004 οπότε καταγράφηκαν 28 διαζύγια και μικρότερος το 2003 με 23 διαζύγια. Ο π. Δημήτριος Κατσιφός αρμόδιος του αντίστοιχου γραφείου της Μητρόπολης Ελασσόνας, μας είπε ότι τα περισσότερα από αυτά αφορούσαν σε γάμους που έγιναν πριν μια δεκαετία, ενώ ελάχιστες είναι οι ακραίες περιπτώσεις, διαζυγίων δηλαδή για τα οποία κινούνται οι απαραίτητες διαδικασίες έκδοσής τους ακόμη και λίγες μέρες μετά το γάμο. Στον αντίποδα το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ γάμου και διαζυγίου ενός ζευγαριού φτάνει στα τριάντα χρόνια. Έτσι υπάρχουν περιπτώσεις έκδοσης διαζυγίων ζευγαριών που παντρεύτηκαν τη δεκαετία του ’70! Στα τέσσερα ανέρχονται τα διαζύγια που εκδόθηκαν από τη Μητρόπολη Δημητριάδος για την Αγιά το 2005, ενώ συνολικά ο αριθμός τους για όλη την περιφέρεια αρμοδιότητάς της ανέρχεται στα 198. Αντίστοιχα το 2004 αυτά ήταν 220. Μάλιστα στην εν λόγω Μητρόπολη, το 2006 έκανε ποδαρικό με διαζύγιο και όχι με γάμο! Να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω στοιχεία αφορούν βέβαια σε διαζύγια που προήλθαν από θρησκευτικούς γάμους. Αυτά που προήλθαν από πολιτικούς γάμους στη πόλη της Λάρισας, για το 2005, ανέρχονται στα 20, ενώ συνολικά καταγεγραμμένα στο Ληξιαρχείο του Δήμου Λάρισας για το 2005 είναι 121. Αντίστοιχα πέρυσι είχαν εκδοθεί από το Δήμο Λάρισας 730 άδειες για πολιτικούς γάμους, οι 45 εκ των οποίων έγιναν σε άλλες πόλεις ή και στο εξωτερικό.

ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΑΙΤΙΑ Η ΑΝΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

Οι περισσότεροι λόγοι διαζυγίων είναι προβλήματα οικονομικής φύσεως, τα οποία, όπως σημειώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου για την Ανδρική Αξιοπρέπεια κ. Νικ. Σπιτάλας, είναι η αφορμή, διότι τα βαθύτερα αίτια ενός διαζυγίου στις περισσότερες περιπτώσεις, εκτός κάποιων εξαιρέσεων, είναι η ανωριμότητα του ζευγαριού να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του έγγαμου βίου. Μεταξύ άλλων μας είπε: «Οι περισσότεροι καβγάδες ξεκινούν για τα οικονομικά. Αυτοί φέρνουν γκρίνια, μιζέρια και την τελική ρήξη, της οποίας ακολουθεί η διάσταση. Αυτό όμως που ουσιαστικά φταίει είναι ότι τα ζευγάρια παντρεύονται χωρίς σκέψη και χωρίς προγραμματισμό. Κυριαρχεί μια ανωριμότητα στην αντιμετώπιση του θέματος «γάμος». Χωρίς να είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν τις όποιες δυσκολίες μπορεί να βρουν στο δρόμο τους και χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους βάσει της σημερινής πραγματικότητας και όχι αυτής των γονιών τους, απερίσκεπτα προχωρούν σε ένα γάμο. Οι αιτίες των διαζυγίων μαρτυρούν την παιδεία μας και τον πολιτισμό μας». Να σημειωθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, πάνω από το 70%, τα διαζύγιο το ζητά η γυναίκα, η οποία συνήθως αναλαμβάνει και την επιμέλεια των παιδιών. Επίσης στις περισσότερες περιπτώσεις διαζυγίου και όταν υπάρχει διαμάχη για την επιμέλεια των παιδιών, οι μισές γυναίκες βγάζουν τους άνδρες τους ...τρελούς και αντίστοιχα οι μισοί άνδρες τις γυναίκες τους τρελές. Αλληλοκατηγορούνται ακόμη για βιαιοπραγίες και ανικανότητα. Σύμφωνα με τον κ. Σπιτάλα, «... η διαδικασία ενός διαζυγίου, στο οποίο εκδικάζεται η επιμέλεια των παιδιών, είναι μια χρονοβόρα και ψυχοφθόρα κατάσταση για όλους, η οποία μπορεί να κρατήσει χρόνια και το ανώτερο περίπου μια πενταετία. Στο μεταξύ ο δικηγόρος που έχει αναλάβει το διαζύγιο, δεν χρειάζεται να κάνει άλλη δουλειά, διότι τα έσοδά του από αυτή την υπόθεση τον καλύπτουν οικονομικά για όσο αυτή διαρκεί!»